Początki Polskiego Towarzystwa Matematycznego sięgają 2 kwietnia 1919 roku. Wtedy w Seminarium Filozoficznym w Krakowie zebrało się 16 matematyków, którzy postanowili stworzyć organizację. Stowarzyszenie zostało powołane do życia i otrzymało nazwę Towarzystwa Matematycznego w Krakowie. Podstawowym zadaniem było dbanie o myśl matematyczną. Na główny sposób realizacji statutu wyznaczono rozliczne odczyty naukowe.
Towarzystwo Matematyczne bardzo szybko zaczęło się cieszyć ogromnym poważaniem w świecie nauki. W okresie międzywojennym przypisywano mu dużą rolę. Dlatego w ciągu roku liczba członków wzrosła z 16 do 40. Co więcej, do stowarzyszenia przystępować zaczęli nie tylko matematycy z Krakowa, ale również i całego kraju.
Jako że organizacja bardzo dynamicznie rozwijała się, już w roku 1920 postanowiono zreorganizować jej strukturę. Do statutu wprowadzono zapis o charakterze ogólnopolskim oraz zmieniono nazwę na Polskie Towarzystwo Matematyczne. Co więcej, zezwolono również na tworzenie oddziałów terenowych. Prawo do takiego działania mieli członkowie, którzy zamieszkiwali poza Krakowem.
Pierwszy oddział terenowy został stworzony w roku 1921 w Lwowie. W dwa lata później powstały jednostki w Warszawie, Poznaniu i Wilnie. W roku 1928 liczba członków osiągnęła już liczbę 165.
Modyfikacja z roku 1920 nie była jednak ostatnią zmianą struktury. Kolejna miała miejsce w roku 1936. Postanowieniami tej reorganizacji było nadanie oddziałom terenowym charakteru samodzielnych jednostek. Każdy z nich miała prawo powołać zarząd oraz samodzielnie rozporządzać finansami. Co więcej, zdecydowano się także na przeniesienie siedziby głównej do Warszawy.
| 
Tagi: