Za czasów II Wojny Światowej nastąpiła oczywista przerwa w działalności Polskiego Towarzystwa Matematycznego. Jednak jak tylko nadszedł rok 1945, a działania wojskowe praktycznie skończyły się, ogłoszono zebranie starego zarządu organizacji. Przybyli wszyscy członkowie, oprócz prezesa – Stefana Banacha. Ten zmarł kilka miesięcy wcześniej. Spotkanie miało miejsce 27 marca w Krakowie. Aby móc kontynuować działanie stowarzyszenia, już w maju tego samego roku wybrano nowy Zarząd Główny. Przed nim postawione zostało zadanie reanimowania PTM.
Pierwsze prace nowego kierownictwa skierowane były głównie w stronę wznowienia działalności oddziałów terenowych. Po kilku miesiącach reaktywowały się wszystkie placówki ustanowione w Dwudziestoleciu międzywojennym, na czele z jednostką w Warszawie, czy Krakowie. Jako że Polskie Towarzystwo Matematyczne ponownie zaczęło się cieszyć ogromną popularnością, od 1946 roku tworzone były oddziały w nowych miastach. Wśród nich wyróżnić można chociażby Łódź, Lublin, Gdańsk, Toruń, Gliwice czy Szczecin.
Jedną z początkowych decyzji nowego Zarządu Głównego PTM była także organizacja pierwszego po wojnie Polskiego Zjazdu Matematycznego. Odbył się on we Wrocławiu w grudniu 1946 roku. Podczas trzech dni uczestnicy konferencji mogli wziąć udział w licznych odczytach i wykładach. Tworzone były także fora dyskusji matematycznych. Co więcej, padła również decyzja o umieszczeniu w grafiku Walnego Zgromadzenia. Jednym z ważniejszych jego postanowień było ustanowienie trzech nagród. Miały one uhonorować badania polskich matematyków.