Praktycznie od samego powstania, podstawowym polem działania Polskiego Towarzystwa Matematycznego były referaty, odczyty i wykłady. Te organizowane były nie tylko na uczelniach, ale także i w wynajmowanych salach. Uczestnikiem każdego z takich seminariów mógł się stać każdy. Jeżeli chodzi o dane statystyczne, to w dwudziestoleciu międzywojennym zarządowi PTM udało się zorganizować aż 1143 odczyty. Niemalże 450 z nich dotyczy Oddziału Warszawskiego oraz ponad 370 Oddziału Lwowskiego.

W celu poszerzenia działań organizacji, zarząd zdecydował się na nieco bardziej skondensowane spotkania naukowe. Każda z takich imprez trwała kilka dni i nosiła nazwę Polskiego Zjazdu Matematycznego. Po raz pierwszy konferencja została zorganizowana we wrześniu roku 1927. Na miejsce wybrano Lwów. Przed początkiem II Wojny Światowej udało się zaplanować jeszcze dwie takie imprezy.

Czas międzywojenny był okresem niezwykle pracowitym dla Polskiego Towarzystwa Matematycznego. Szybko okazało się bowiem, że działania dydaktyczne nie wystarczą w celu skutecznego krzewienia nauki. Zarząd postanowił zatem uzupełnić ofertę o czasopismo. Pierwszy tom „Rozprawy Polskiego Towarzystwa Matematycznego” został wydany w roku 1921. Zawierał nie tylko prace naukowe, ale również dodatki w postaci sprawozdań, czy protokołów z życia organizacji. Kolejne wydawnictwo pojawiło się już w rok później. Jak szacują historycy, do czasu II Wojny Światowej stowarzyszenie wydało w sumie 17 tomów czasopisma.

Do kolejnych działań na polu dydaktycznym i wydawniczym udało się wrócić dopiero po roku 1945. Po zakończeniu działań wojennych Polskie Towarzystwo Matematyczne zostało bowiem zrekonstruowane.